نميدونم درست کی بود که بند کفشای کتونيشو بستو راه افتاد!حتی نميدونم درست کی بود که فهميد عشق چه رنگیه! دستاش بوی پرتقال ميدادو نگاهش دريا بود! چشماشم هميشه صادق! احساسش بارون و اميدش عاشق! و قلبش.... صداش گرمه انگار چيزی پشت اين آتيش باهات دردو دل ميگه و غماش غماتو بغل می کنه و.....اما اين موسيقی نيست که آرومت می کنه! صداشم نيست! تو با احساسش اخت کردی! چون حرف دلتو زد! چون وقتی گريه کردی آرومت کرد و حالا هر وقت دلت می گيره احساسش آرومت ميکنه! می دونی چرا؟ چون صادقه چون صادقه چون صادقه!!! چون از ته دل حرف می زنه! و هر حرفي رو که ميزنه با درونش عجين شده! آره رضا صادقی هيچ وقت به تو دروغ نگفت.